Dzięki nim świat się odnawiał. Z gleby rodziły się rośliny, ptaki i zwierzęta. Osady budowało plemię wyrosłe z kamieni, zdatniejsze do życia, wytrzymałe na ból i trudy. Deukalion nauczył ich wielu pożytecznych umiejętności, krzewił cześć należną bogom i stawiał świątynie. - marca 13, 2016. MITOLOGIA AUDIOBOOK JAN PARANDOWSKI, TEODOZJA TURACZY • Audiobook ☝ Darmowa dostawa z Allegro Smart! • Najwięcej ofert w jednym miejscu • Radość zakupów ⭐ 100% bezpieczeństwa dla każdej transakcji • Kup Teraz! • Oferta 12846614901 Jan Parandowski Dedal i Ikar Tymczasem Minos panował na Krecie. ył to rozumny król, który swoją potęgę umiał rozszerzyć bez podbojów, jedynie przez umiejętne współżycie z innymi krajami, skąd ciągnął zyski rozległym handlem. Miał wielką flotę i był prawdziwym władcą mórz. Nie było jednak szczęścia w jego domu. Jego Сервис электронных книг 📚 Литрес предлагает скачать аудиокнигу «Mitologia. Lektura z opracowaniem», Jan Parandowski в формате 🎧 mp3 или слушать онлайн! Скачивайте и слушайте лучшие аудиокниги. Mitologia Jan Parandowski. Było, jak wiadomo, trzech braci: Dzeus, Posejdon i Hades. Po zwycięstwie nad Kronosem i tytanami podzielili się władzą i żeby wszystko odbyło się sprawiedliwie, ciągnęli losy. Wtedy Posejdonowi dostało się królestwo morza. Ale to mu nie wystarczało. Mówił, że jest starszy i że jemu należy się lirik lagu d masiv tak bisa hidup tanpamu. Wojna trojańska Autor:Jan Parandowski (1895-1978) Ilustracje:Zbigniew Parandowski (1929-2017) Wyd. w latach:1947 - 1995 Wydane w seriach:Lektura Szkolna ISBN:83-10-10215-1, 83-85000-71-2 Autotagi:drukksiążkiopowiadania Więcej informacji... Publikacja zawiera dwie historie, będące adaptacją wielkich arcydzieł starożytnej Grecji. Pierwsza historia opowiada o tułaczce Odyseusza, który zmuszony do udziału w wojnie trojańskiej, po jej zakończeniu powraca do swojej wiernej żony - Penelopy. Druga nowela przedstawia najważniejsze wydarzenia z przebiegu wojny trojańskiej. Więcej... Brak zasobów elektronicznych dla wybranego dzieła. Dodaj link Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła. Inne tytuły:Przygody Odyseusza Autor:Jan Parandowski (1895-1978) Ilustracje:Zbigniew Parandowski (1929-2017) Wydawcy:Wydawnictwo Nasza Księgarnia (1994-1995) Wydawnictwo Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek (1982-1989) Wydawnictwo Iskry (1956-1988) Wiedza Powszechna (1974) Trzaska Evert i Michalski (1947) Serie wydawnicze:Lektura Szkolna ISBN:83-10-10215-1 83-85000-71-2 Autotagi:dane numeryczne dokumenty elektroniczne druk epika historia ikonografia książki literatura literatura piękna opowiadania powieści proza zasoby elektroniczne zbiory opowiadań Powyżej zostały przedstawione dane zebrane automatycznie z treści 19 rekordów bibliograficznych, pochodzącychz bibliotek lub od wydawców. Nie należy ich traktować jako opisu jednego konkretnego wydania lub przedmiotu. Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał. Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Dotacje na innowacje - Inwestujemy w Waszą przyszłość Uprzejmie informujemy, że nasz portal zapisuje dane w pamięci Państwa przeglądarki internetowej, przy pomocy tzw. plików cookies i pokrewnych technologii. Więcej informacji o zbieranych danych znajdą Państwo w Polityce prywatności. W każdym momencie istnieje możliwość zablokowania lub usunięcia tych danych poprzez odpowiednie funkcje przeglądarki internetowej. Interpretacja Mit o wojnie trojańskiej to opowieść o jednym z największych konfliktów starożytność. Mit stanowi opowieść o wojnie, która wywołana była pośrednio przez próżne boginie. Przedstawieni w micie ludzie to postaci niezwykle dzielne, ale i też niezwykle uparte. Niezależnie od posiadanych racji lub ich braku, obydwie strony zaciekle walczą o zwycięstwo. Mit o wojnie trojańskiej pokazuje, że w losy świata ingerują bogowie. Ich działalność nie zakończyła się na stworzeniu świata, lecz trwa, a każde ważne wydarzenie odbywa się przy ich udziale. To także opowieść o sprycie, który pozwala na zwycięstwo. Mit o wojnie trojańskiej jest również opowieścią o lekkomyślności i nadmiarze zaufania, które może prowadzić do tragedii. Mieszkańcy Troi nie słuchają kapłana i wieszczki, którzy zabraniają wprowadzenia w mury miasta konia trojańskiego. Motywy Motywami, które pojawiają się w utworze są między innymi motyw najpiękniejszej kobiety, motyw zazdrości i rywalizacji czy wreszcie motyw wojny. Pojawia się motyw bohatera idealnego. Ważnym motywem jest także ważenie losów przez bogów, którzy odpowiedzialni są za przebieg wojny i dalsze losy poszczególnych bohaterów. Pojawia się również motyw pięty Achillesa oraz konia trojańskiego. Bohaterowie Eris – bogini niezgody, która odpowiedzialna jest za kłótnie trzech bogini (Hery, Ateny i Afrodyty), które nie mogły się porozumieć w kwestii ich piękna. Parys – to on rozsądzić miał spór bogini. Gdy wybrał Afrodytę powrócił do Troi. Stamtąd wyruszył na wyprawę po Helenę. Helena – Piękna kobieta, żona króla Menelaosa. Uprowadzona przez Parysa spędziła całą wojnę w Troi. Hektor – Brat Parysa, najmężniejszy z trojańskich bohaterów. Zginął w potyczce z Achillesem, a jego ciało zostało haniebnie potraktowane. Achilles – najmężniejszy i najsilniejszy wojownik, którego jedyną słabą stroną była pięta. Priam – król Troi, ojciec Parysa. Deifob – brat Parysa, który po jego śmierci zostaje mężem Heleny. Odyseusz – twórca pomysłu konia trojańskiego dzięki któremu zwyciężono wojnę nad Troją. Laookon – kapłan, który odradzał wprowadzenie konia do Troi. Zginął razem ze swoimi synami, w wyniku ataku ogromnego węża. Kasandra – jasnowidząca, również odradzała wprowadzenie konia do Troi. Skamader – rzeka oraz bóg rzeki, którzy odcinali Achillesowi drogę do Troi. Rozwiń więcej Wojna trojańska krótkie streszczenie (10 zdań) Na weselu Tetydy i Peleusa pojawia się nieproszony gość, bogini niezgody, Eris. Przynosi jabłko, które staje się przyczyną konfliktu między boginiami, o to, która z nich jest najpiękniejsza. Sytuację, za namową Zeusa, rozwiązuje Parys i wybiera Afrodytę. Ta obiecuje mu rękę najpiękniejszej kobiety na ziemi-Heleny. Po wygranych igrzyskach Parys zostaje zaproszony na dwór królewski. Organizuje wyprawę do Sparty, podczas której porywa Helenę-żonę Menelaosa. Poruszeni Grecy wyruszają na wojnę przeciwko Troi. W trakcie trwającej 10 lat wojnie ginie mnóstwo żołnierzy, w tym Hektor, Achilles (trafiony w piętę przez Parysa), w końcu sam Parys. Gdy wydaje się, że Grecy rezygnują z dalszej walki, pod murami Troi pojawia się wielki, drewniany koń. W środku znajduje dwunastu najlepszych greckich żołnierzy na czele z Odyseuszem. Pod osłoną nocy zabijają mieszkańców Troi i ostatecznie zdobywają miasto. Zobacz również:Wojna trojańska - plan wydarzeńMit o wojnie trojańskiej - streszczenie szczegółowe Ślub Tetydy i księcia tesalskiego Peleusa był okazją do spotkania wszystkich bogów. Weselnicy przybyli z licznymi wojny trojańskiej Jabłko niezgody - Jacob Jordaens Wśród gości zjawiła się także nieproszona Eris – bogini niezgody. Dając upust swojej złości, przyniosła w darze złote jabłko z napisem „Dla najpiękniejszej”. Wiedziała, że stanie się to powodem kłótni boginek Hery, Ateny i wiedziećJabłko, które przyniosła Eris, zwane jabłkiem niezgody, oznacza obecnie źródło konfliktu lub przyczynę kłótni. Jako rozjemcę sporu Zeus wyznaczył młodego pasterza Parysa. Postawiony w niezwykle trudnej roli bohater Parys był synem Priama - króla Troi. Na kilka dni przed narodzinami jego matka - Hekabe miała proroczy sen. Śniło jej się, że "wydała na świat płonącą żagiew, od której spłonęło całe miasto". Wróżbici orzekli, że syn, którego urodzi, stanie się przyczyną zagłady państwa. Noworodka oddano więc pasterzom, aby go porzucili w lesie. Ci jednak nie wypełnili polecenia. Jeden z nich, zabrał dziecko do domu i wychował jak swojego syna. Dorastając, Parys nie wiedział, że jest królewskim potomkiem. Jakby tego było mało, został postawiony przez Zeusa w bardzo niezręcznej sytuacji. Kazano mu sądzić trzy boginie, nie mógł zrozumieć, dlaczego wybrano właśnie jego – prostego pasterza. Boginie zaczęły zasypywać go obietnicami. Hera przyrzekła, że jako królowa nieba sprawi, że narody będą mu składać bogate daniny. Wizja mieszkania w pałacu była o wiele bardziej kusząca niż powrót do szałasu. Zgodziłby się, gdyby nie jego wewnętrzny głos, który kazał mu czekać na propozycję pozostałych piękności. Atena obiecała mu, że uczyni go najmądrzejszym z ludzi. Parys odrzucił propozycję, ponieważ przypomniał sobie o staruszku, który przechodził przez jego wieś. Mówiono o nim, że jest bardzo mądry, ale ma smutne oczy. Gdy pasterz usłyszał propozycję ostatniej z bogini, Afrodyty, nie miał wątpliwości. Parys miał zostać mężem najpiękniejszej kobiety świata - Heleny. Jabłko otrzymała Afrodyta i konflikt został zażegnany. Po pewnym czasie w Troi, na górze Ida, odbyły się igrzyska publiczne. Tryumfujący Parys został zaproszony na dwór królewski, gdzie zachwycił wszystkich swą urodą. Był to bardzo ważny dzień - odkryto jego monarsze pochodzenie. Łzom króla Priama z Hekabe nie było końca. Zapomnieli już o złej wróżbie i przyjęli go do swego grona, jakby nigdy ich nie opuszczał. Stając się oficjalnym synem królewskim, Parys ze świtą dworzan popłynął statkiem do dalekiej Sparty. Tam król Menelaos z całym dworem lacedemońskim przyjął go serdecznie. Pewnego dnia król musiał opuścić miasto. Parys, pod osłoną nocy, porwał Helenę, obiecaną mu przez Afrodytę i powrócił do Troi. Przebieg wojny trojańskiej W Grecji zawrzało - zamorski barbarzyńca nie uszanował świętego prawa gościnności! Podjęto decyzję o wojnie. Dowództwo nad Grekami objął brat Menelaosa Agamemnon (król Argos i Myken). Zebrawszy wojsko całej Hellady, najlepszych wojowników i największe okręty, wyruszył na wyprawę. Zabrakło jedynie Achillesa, którego matka - Tetyda - przebrała za królewnę i ukryła wśród córek królewskich. Zgodnie z przepowiednią wróżbitów bez Achillesa, Grecy nie zdobędą Troi. Przebiegły Odyseusz przebrał się więc za kupca i sposobem przechwycił wojownika z pałacu Likomedesa . Niestety, nie udało się wypłynąć natychmiast. Nastała cisza morska, która trwała całe tygodnie. Wojownicy od wróżbity dowiedzieli się, że Artemida żąda ofiary - córki Agamemnona i Klitajmestry – Ifigenię. Nieświadoma niczego dziewczyna przybyła na miejsce wraz z matką, mając nadzieję na zaręczyny z Achillesem. Gdy przebrano ją w wełniane wstęgi „niby zwierzę ofiarne” i postawiono przed wróżbitą, nie miała już wątpliwości co do swojego losu. Na szczęście, gdy Kalchas uniósł nóż, wtem z nieba zeszła bogini Artemida z łanią. Kazała ze zwierzęcia zrobić ofiarę i zabrała Ifigenię do swej świątyni, gdzie uczyniła z niej kapłankę. Przed odpłynięciem Grecy stanęli na polanie, by pomodlić się przed postawionym tam ołtarzem. Nagle ich oczom ukazał się wąż, który wspiął się na stający przy ołtarzu jawor i pożarł istniejące wśród liści gniazdo z młodymi wróblami, po czym skamieniał. Z tego Kalchas wywnioskował, że nadchodząca wojna potrwa dziewięć lat i zakończy się zwycięstwem nad Troją. Po przybyciu do Azji Odyseusz z Menelaosem udali się do Troi, gdzie żądali oddania Heleny. Gdy Trojanie się nie zgodzili, Grecy rozłożyli swój obóz na równinie przeciętej dwoma rzekami Simois i Skamander. Był to początek wojny. Dobrze wiedziećWydarzenia poprzedzające wojnę trojańską były inspiracją Jana Kochanowskiego do napisania Odprawy posłów greckich Na pomoc bogatemu i sędziwemu Priamowi przybyli azjatyccy królowie. Rankiem z miasta wychodziło trojańskie wojsko, naprzeciw niemu wychodzili rycerze z obozu Greków. Starcia trwały całe dnie, po czym wieczorem Grecy wracali do namiotów, a Trojanie za bramy miasta. strona: - 1 - - 2 - Wojna Trojańska miała miejsce ok. 1200 r. trwała nieprzerwanie przez 10 lat, a stronami konfliktu były wojska Achajów i Trojan. Brało w niej udział wielu mitologicznych wojowników, którzy wsławi się męstwem, odwagą i siłą, takich jak Achilles, Hektor, Nestor, Odyseusz czy Agamemnon. Mimo że od czasu tego konfliktu minęło bardzo dużo czasu, to funkcjonuje on w europejskiej kulturze do dnia dzisiejszego. Widać to chociażby na przykładzie codziennie używanego przez nas języka, w obrębie którego istnieją wyrażenia typu „koń trojański”, „jabłko niezgody”, „pięta Achillesa”. O tym, jak mocno zakorzenił się w kulturze mit o wojnie trojańskiej, świadczy również sztuka; zarówno literatura, malarstwo i film często odnoszą się bowiem do tego tematu, przedstawiając go na wiele sposobów. Znamiennym jest fakt, że przyczyny wybuchu mitologicznego konfliktu nie zawsze są takie same i często różnią się w mniejszym lub większym stopniu w zależności od danego dzieła. Mitologia – Parandowski Utworem, od omówienia którego powinno się rozpocząć analizę, jest „Mitologia” Jana Parandowskiego. W rozdziale „Historia wojny trojańskiej” autor dokładnie opisuje genezę tego wydarzenia. Wszystko zaczyna się od wspomnienia o pięknej bogini morza – Tetydzie, nad którą ciążyła przepowiednia, że urodzi syna potężniejszego niż jego ojciec. Z uwagi na to żaden z bogów nie chciał wziąć jej za żonę, obawiając się, że potomek zabierze im władzę, dlatego ostatecznie Tetyda wyszła za śmiertelnika – księcia tesalskiego, Peleusa. Na uroczystym weselu niespodziewanie zjawiła się bogini niezgody Eris, mimo że Zeus świadomie nie przysłał jej zaproszenia ze względu na jej krnąbrny charakter. Aby się zemścić za zniewagę, Eris rzuciła na weselny stół jabłko z napisem: „Dla najpiękniejszej”, w wyniku czego doszło do kłótni pomiędzy trzema urodziwymi boginiami: Herą, Ateną i Afrodytą. Jako że każda z nich uważała się za najładniejszą, nie mogły dojść do porozumienia, a kłótnia stawała się coraz ostrzejsza. Aby załagodzić spór, Zeus wybrał Parysa na sędziego, który miał za zadanie dać jabłko wybranej przez siebie bogini. Parys urodził się jako syn króla Troi i był przeklętym dzieckiem, otoczonym klątwą mówiącą, że w jego osoba przyszłości będzie przyczyną tragedii narodowej, dlatego rodzice oddali go w ręce pasterzy. Kiedy boginie przyszły do niego, aby prosić, żeby wybrał właśnie je, wszystkie 3 złożyły mu obietnicę: Hera przyrzekła, że otrzyma władzę królewską, Atena chciała go obdarzyć wielką mądrością, a Afrodyta przyrzekła, że w zamian za jabłko dostanie w posiadanie najpiękniejszą kobietę na świecie – Helenę, będącą żoną władcy Sparty – Menelaosa, na co Parys przystał bez chwili zwątpienia. Jakiś czas później przyjęto go na dwór królewski, odkryto tajemnicę, że jest synem Priama – króla Troi – i mimo przepowiedni nie wygnano go. Dzięki temu Parys mógł wybrać się z dworzanami do Sparty, gdzie został przyjęty z przyjacielską wdzięcznością, a Menelaos na czas swojego wyjazdu dał mu nawet do dyspozycji własny dom. Jeszcze tej samej nocy królewicz trojański porwał żonę Menelaosa – Helenę, w wyniku czego wojska spartańskie zaatakowały Troję, co doprowadziło do wieloletniego konfliktu. „Mitologia” Parandowskiego ukazuje więc przyczyny wojny trojańskiej bardzo dokładnie i zgodnie z treścią przekazywaną w greckich mitach. Największy wpływ na jej wybuch miał Parys, który zgodnie z przepowiednią stał się jego przyczyną. Nie można jednak zapominać o wątpliwych zasługach czterech bogiń: Hery, Afrodyty i Ateny, ponieważ to one pokłóciły się o pierwszeństwo do miana najpiękniejszej, a także Eris, która podstępem doprowadziła do sprzeczki pomiędzy nimi. Wszystkie te wydarzenia wywołały porwanie Heleny, a następnie zesłały gniew Spartan na Troję, w efekcie czego doszło do jej wieloletniego oblężenia. Troja – Wolfgang Petersen W kontekście filmów zaprezentuję brytyjsko-amerykańską produkcję z 2004 roku zatytułowaną „Troja”. Początkiem genezy wojny ukazanej w wyreżyserowanym przez Wolfganga Petersena dramacie wojennym jest przyjacielska wizyta trojańskiego księcia – Parysa – i jego brata – Hektora – na spartańskim dworze, gdzie zostaje przyjęty z najwyższymi honorami. Od początku widać jednak, że żona władcy Sparty Menelaosa – Helena – i Parys mają się ku sobie, a ich pełne namiętności spojrzenia nieśmiało się krzyżują. W pewnym momencie Helena wychodzi z przyjęcia i udaje się do swojej izby, a Parys podąża za nią. Z rozmowy pomiędzy nimi wynika, że spędzili razem dwie poprzednie noce, co wskazuje, że łączy ich uczucie. Świadczą o tym również czułe słowa oraz bliskość fizyczna, jaką widać pomiędzy nimi na ekranie. Mimo to Helena, świadoma niebezpieczeństwa, jakie wiąże się z romansem z trojańskim księciem, mówi, że Parys powinien odejść, lecz nie przeszkadza jej w spędzeniu kolejnej nocy w jego objęciach. Po chwilach pełnych namiętności dochodzi do rozmowy pomiędzy kochankami, z której wynika, że Helena nie może pogodzić się z tym, że niedługo Parys odpłynie do Troi i już nigdy się nie zobaczą, co doprowadza ją do ogromnego smutku. W odpowiedzi książę obiecuje zabrać ją ze sobą, przyrzekając miłość aż do śmierci, choć wiąże się to z ogromnym ryzykiem. Ostatecznie Helena zgadza się, aby popłynąć z Parysem i tym samym opuścić Menelaosa, zdradzając go z trojańskim księciem, w efekcie czego wywołuje jego gniew i doprowadza do wybuchu wojny. „Troja” jest dziełem, w którym przyczyny mitologicznego konfliktu wynikają wyłącznie z nieodpowiedzialnego zachowania ludzi i nie mają żadnego związku z bóstwami ani przepowiedniami zaprezentowanymi w „Mitologii” Parandowskiego. W „Troi” wojna wybucha jedynie z powodu miłości i romansu pomiędzy Parysem a Helenę. Warto zatem podkreślić, że Helena uciekła z trojańskim księciem z własnej woli, a nie została porwana, tak jak to odbywało się w dramacie Kochanowskiego i w mitologii greckiej. Przedstawienie genezy wojny trojańskiej w ten sposób sprawia, że film Petersena staje się bardziej interesujący dla dzisiejszego widza i wprowadza do fabuły wątek miłosny, który jest nieodzownym elementem hollywoodzkich produkcji. Sąd Parysa – Rubens Namalowany techniką olejną przez Rubensa obraz „Sąd Parysa” prezentuje sytuację, w której tytułowy bohater wybiera najpiękniejszą z trzech bogiń, wręczając jej jabłko. Na pierwszym planie widać owe trzy nagie boginię – Herę, Afrodytę i Atenę – a także siedzącego pasterza Parysa trzymającego w ręku jabłko, odzianego jedynie w przepasaną w pasie chustę; obok niego stoi zaś również prawe nagi Hermes, przykryty wyłącznie czerwonym szalem i kapeluszem. Kokieteryjne zachowanie bogiń próbujących przekonać przyszłego księcia do swoich wdzięków wskazuje, że bardzo zależy im na zdobyciu tytułu najpiękniejszej. Z kolei niepewna mina Parysa podpowiada, że trudno mu podjąć ostateczną decyzję i jednoznacznie wybrać najpiękniejszą z bogiń. Ich jasne postaci kontrastują z ciemną, stonowaną kolorystyką całego obrazu, dlatego właśnie one stają się główną tematyką obrazu. Na podstawie znajdujących się przy boginiach symboli można je rozróżnić, stwierdzając, że najbliżej Parysa stoi odwrócona plecami do widza Atena, po jej lewej stronie można zauważyć zwróconą twarzą do pastucha Afrodytę, a najdalej od niego widać Herę wznoszącą ręce do góry. Główne postaci zostały usytuowane pod drzewami, zaś w tle rysuje się łąka, gdzie pasą się barany. Nastrój dzieła jest nerwowy i wskazuje na napiętą atmosferę, jaka wytworzyła się w momencie podejmowania ostatecznej decyzji przez Parysa. Obraz Rubensa jako przyczynę wojny trojańskiej ukazuje więc jego wybór, który ma jako najpiękniejszą określić jedną z trzech bogiń. Jest to ścisłe nawiązanie do greckiej mitologii i w pełni jej odpowiada, gdyż właśnie to wydarzenie zostało podane przez Parandowskiego jako pośredni czynnik wywołujący wojnę. Przyczyny wojny trojańskiego ukazane w literaturze, filmie i sztuce są różne, jednak zawsze krążą wokół postaci Parysa i porwanej przez niego Heleny. Różnice w ujęciu tematu polegają na tym, że w niekiedy wpływ na powstanie mitologicznego konfliktu mają bóstwa i przepowiednie, tak jak to było w przypadku „Mitologii” Parandowskiego i „Sądu Parysa” Rubensa, zaś w innych dziełach wojna wybucha wyłącznie przez nieodpowiedzialne decyzje ludzkie, czego potwierdzeniem jest „Troja”. Różnorodność ujęcia tego tematu, a także fakt, że pojawia się on w wielu epokach i w ramach kilku najważniejszych gałęzi sztuki, wskazuje natomiast, że jest to uniwersalne i ponadczasowe zagadnienie, które funkcjonuje w naszej kulturze przez tysiące lat i zapewne będzie w niej istnieć dopóty, dopóki będzie istniała europejska cywilizacja. Bibliografia I Literatura podmiotu: 1) Parandowski Jan, Mitologia, Warszawa, Puls, 1992, rozdz.: Historia wojny trojańskiej, ISBN 0907587852, str. 140-142, 2) Petersen Wolfgang, Troja, USA, Wielka Brytania, Warner Cinema, 2004, 3) Rubens Paul Peter, Sąd Parysa, Londyn, National Gallery, 1632-1635, olej na płótnie, 145 × 193,5 cm. II Literatura przedmiotu: 1) Bajorek Magdalena, Pałac Agnieszka: Omówienie lektur: Starożytność, Średniowiecze, Renesans, Kraków, Zielona Sowa, 2006, rozdz.: Literatura grecka: Mitologia (Mity trojańskie), ISBN 8374352183, s. 23-24, 2) Polańczyk Danuta, Mitologia Jana Parandowskiego, Lublin, Biblios, 2011, ISBN 9788386581672, s. 38-42. Ramowy plan wypowiedzi: 1. Teza: Przyczyny wojny trojańskiej, która mocno zakorzeniła się w europejskiej kulturze, w poszczególnych dziełach są ukazywane na różne sposoby. 2. Kolejność prezentowanych argumentów: a) „Mitologia”: dokładne i obszerne ukazanie przyczyn wojny trojańskiej w odniesieniu do greckich mitów; kłótnia pomiędzy Ateną, Afrodytą i Herą wywołana przez boginię Eris, a także postępowanie Parysa i przepowiednia na jego temat jako przyczyny wybuchu wojny. b) „Troja”: romans pomiędzy Heleną a Parysem jako powód wybuchu wojny; brak ingerencji bóstw i przepowiedni w wywołanie wojny. c) „Sąd Parysa”: dokonywany przez Parysa wybór, który ma zdecydować o tym, która z trzech bogiń jest najpiękniejsza, jako przyczyna wybuchu wojny trojańskiej. 3. Wnioski: a) Przyczyny wybuchu wojny trojańskiej zawsze wiążą się z postaciami Parysa i Heleny. b) Różnice w sposobie ujęcia przyczyn wojny trojańskiej wynikają z tego, że w jednym przypadku (Mitologia, Sąd Parysa) konflikt wybucha przy udziale bóstw i przepowiedni, a w drugim doprowadzają do niego wyłącznie nierozważne ludzkie decyzje (Troja). c) Fakt, że przyczyny wojny trojańskiej są przedstawiane przez artystów różnych epok, tworzących w kilku najważniejszych odłamach sztuki, wskazuje, że jest to temat ponadczasowy i uniwersalny w europejskiej kulturze. Trzech gości w hotelu zadzwoniło po room servis i zamówiło dwie duże Pizze. Delivery boy wkrótce je dostarczył razem z rachunkiem na $30,00. Każdy z gości dał mu banknot $10,00 i chłopak wyszedł. Na razie wszystko jasne. Kiedy delivery boy daje kasjerowi te $30,00 ten mówi mu, że zaszła pomyłka. Rachunek powinien być tylko na $25,00, a nie na $30,00. Kasjer daje chłopakowi pięć banknotów $1,00 i mówi mu żeby zaniósł je z powrotem trzem gościom, którzy zamówili pizze. Na razie wszystko OK. W drodze do ich pokoju chłopak wpada na pewną myśl. Przecież oni nie dali mu napiwku, więc kalkulując iż i tak nie da się podzielić tych $5,00 na trzy równe części, on zatrzyma sobie $2,00 jako napiwek, a im zwróci $3,00 . Jak dotąd wszystko all right. Chłopak puka w drzwi i jeden z gości otwiera. Chłopak wytłumaczył jaka zaszła pomyłka i daje mu $3,00 po czym odchodzi ze swoimi $2,00 napiwku w kieszeni. Teraz zaczyna sie zabawa! Wiemy, że $30-$25=$5 Co nie? $5-$3=$2 Prawda? No to w czym jest problem? Wszystko się zgadza? Niezupełnie. Odpowiedzcie na to: Każdy z trójki gości dał początkowo $10,00. Każdy dostał z powrotem $1,00 reszty. To oznacza, że każdy zaplacił $9,00 co pomnożone przez 3 daje $27,00. Delivery boy (czyli "chlopak") zatrzymał sobie $2,00 napiwku. $27,00 plus $2,00 równa się $29,00. Gdzie do jasnej jest jeszcze jeden dolar? Answer

historia wojny trojańskiej jan parandowski