Jeżeli jednak orzeczenie rozwodu nie jest dopuszczalne, a żądanie orzeczenia separacji jest uzasadnione, sąd orzeka separację. Sprawa o separację jest rozpatrywana w procesie, tak jak sprawa rozwodowa, z tym wyjątkiem, że jeśli małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci – wówczas mogą złożyć zgodny wniosek do sądu Jeśli małżonkowie złożą zgodne oświadczenia, nie ma problemu. Jeśli jednak separacja jest wynikiem wniosku jednej ze stron, kwestia staje się dużo bardziej skomplikowana. Pozew o separację Należy także rozróżnić formalne pojęcie wniosku o separacje a pozwu. Wniosek, jak wyżej opisaliśmy, składany jest przez obie strony zgodnie. Na zgodne żądanie małżonków sąd orzeka o zniesieniu separacji. § 2. Z chwilą zniesienia separacji ustają jej skutki. § 3. Znosząc separację, sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem małżonków. Art. 61 7. § 1. Krewnymi w linii prostej są osoby, z których jedna pochodzi od drugiej. Zniesienie separacji następuje na zgodne żądanie małżonków, zaś z chwilą zniesienia separacji, ustają jej skutki (art. 616 k.r.i.o.). Co istotne, pozwany w procesie o rozwód lub o separację również może zażądać orzeczenia rozwodu, bądź separacji pomiędzy stronami. Jeżeli w procesie o rozwód jedna ze stron żąda rozwodu Separacja bez procesu – wniosek o separację. Jeżeli małżonkowie zgadzają się na separacje i nie mają małoletnich dzieci, mogą złożyć wspólny wniosek o separację do sądu okręgowego. Sąd w takim przypadku rozpoznaje sprawę w trybie nieprocesowym i wydaje postanowienie. Separacja na zgodne żądanie małżonków jest tańsza a lirik lagu d masiv tak bisa hidup tanpamu. Jaka jest procedura zniesienia separacji małżeńskiej orzeczonej przez sąd? Od kilku lat mamy z mężem taką separację i postanowiliśmy to zmienić. Żyjemy bowiem znów razem i chcemy dopełnić formalności. Dodatkowy problem wynika z faktu, że obecnie mieszkamy w Szwecji. Czy jest możliwość, żeby sprawę separacji załatwić w Polsce bez naszego udziału? Separacja co do zasady wywołuje skutki podobne do rozwodu. Jednak w przeciwieństwie do rozwodu nie powoduje definitywnego ustania małżeństwa. Taki stan prawny z kolei umożliwia małżonkom w separacji powrót do „normalnego małżeństwa”. Stosownie bowiem do Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ( „Art. 616. § 1. Na zgodne żądanie małżonków sąd orzeka o zniesieniu separacji. § 2. Z chwilą zniesienia separacji ustają jej skutki.” Procedura zniesienia separacji Zniesienie separacji może nastąpić wyłącznie na zgodne żądanie małżonków. O zniesieniu separacji decyduje sąd okręgowy w oparciu o przepisy o postępowaniu nieprocesowym. Niestety zniesienie separacji wymaga co najmniej jednej rozprawy. Nie można orzec o zniesieniu separacji na posiedzeniu niejawnym. Z chwilą zniesienia separacji ustają jej skutki, a sąd rozstrzyga w takim wypadku o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków. Z mocy prawa powstaje wówczas między małżonkami ustawowy ustrój majątkowy (czyli wspólność ustawowa), chyba że małżonkowie zgłoszą sądowi wniosek o utrzymanie miedzy nimi rozdzielności majątkowej. Na rozprawie sąd przeprowadza dowód z przesłuchania stron. Jest on obowiązkowy w przypadku ustalania separacji. Przy jej znoszeniu nie ma wprost przepisów nakazujących taki dowód (przesłuchanie stron na rozprawie). Przy separacji według Kodeksu postępowania cywilnego: „Art. 432. W każdej sprawie o rozwód lub o separację sąd zarządza przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron. W innych sprawach sąd nie może odmówić dopuszczenia takiego dowodu, jeżeli strona go powołała. Art. 302 § 1 stosuje się odpowiednio.” Sprawa o zniesienie separacji jest „inną sprawą” i sąd nie przeprowadza dowodu z przesłuchania stron z urzędu, ale może zechcieć go przeprowadzić. Jeżeli we wniosku nie zostanie taki dowód zgłoszony, to sąd i tak wezwie małżonków na rozprawę. Postępowanie ma tzw. charakter nieprocesowy. Rozprawa odbywa się bez względu na niestawiennictwo jednej ze stron. Jednakże w razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa powoda na pierwsze posiedzenie sądowe wyznaczone w celu przeprowadzenia rozprawy, postępowanie ulega zawieszeniu, chyba że prokurator popiera żądanie unieważnienia albo ustalenia istnienia lub nieistnienia małżeństwa. Jeśli nie stawi się osoba wskazana jako wnioskujący – sprawa ulega zawieszeniu i może być podjęta po 3 miesiącach od zawieszenia. W praktyce sąd wzywa obydwoje małżonków na rozprawę i ustala stan faktyczny w oparciu o informacje uzyskane bezpośrednio od nich. Oprócz pisemnych oświadczeń sąd wymaga oświadczeń ustnych potwierdzających wolę małżonków. Zdarzało się bowiem, że pisemnie dany małżonek wyrażał wolę zniesienia separacji, a w sądzie nie potwierdzał tej woli, a nawet zarzucał drugiemu małżonkowi podrobienie jego podpisu. Zniesienie separacji następuje na zgodny wniosek małżonków. Przepisy nie przesądzają, czy powinien on być sporządzony w jednym piśmie procesowym. Można więc złożyć go w jednym piśmie lub dwóch odrębnych. Jeżeli występowaliby Państwo obydwoje jako wnioskujący o zniesienia separacji w jednym piśmie procesowym – teoretycznie możliwe byłoby reprezentowanie Państwa przez jednego zawodowego pełnomocnika. Nie ma w tym przypadku sprzecznych interesów pomimo reprezentowania dwóch stron postępowania. Jednak nie spowoduje to braku konieczności bycia na rozprawie obydwojga Państwa, z przyczyn jakie wskazałem powyżej. Pełnomocnik mógłby przygotować dla Państwa: pisemne oświadczenia o woli zniesienia separacji, wspólny wniosek o zniesienie separacji, ewentualnie reprezentować co najmniej jedno z Państwa przed sądem. W istocie wystarczy: złożyć wniosek, wniosek powinien być zgodny, dołączyć do niego oświadczenia małżonków o zamiarze zniesienia separacji, stawić się na rozprawie. Opłata sądowa wynosi 100 zł i płatna jest na konto sądu. Oplata jest tylko jedna niezależnie od tego, czy wniosek składałaby Pani sama, czy razem z małżonkiem. Na koniec dodam, że jako strona postępowania ma Pani obowiązek podać sądowi właściwy adres zamieszkania, a także informować sąd o wszystkich zmianach tego adresu. Co wynika z Kodeksu postępowania cywilnego: „Art. 11355 § 1. Strona, która nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wskazać pełnomocnika do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej. § 2. W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń, przeznaczone dla tej strony pisma sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Stronę należy o tym pouczyć przy pierwszym doręczeniu. Strona powinna być również pouczona o możliwości złożenia odpowiedzi na pismo wszczynające postępowanie i wyjaśnień na piśmie oraz o tym, kto może być ustanowiony pełnomocnikiem.” Ponieważ ma Pani miejsce zamieszkania w państwie UE, nie musi Pani wskazywać adresu do korespondencji w Polsce (pełnomocnika do doręczeń). O ile będzie Pani miała w Polsce pełnomocnika do prowadzenia sprawy, to korespondencja będzie kierowana do niego. Wniosek może pani wysłać drogą pocztową ze Szwecji (byle był podpisany przez Panią lub Panią i małżonka). Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Separacja jest stosunkowo nowym rozwiązaniem w polskim prawie. Do 1999 roku osoby, które nie były pewne swojego związku mogły złożyć jedynie wniosek o rozwód. Orzekanie o separacji odbywa się na rozprawie separacyjnej, a żeby do niej doszło należy złożyć wniosek o separację. Chcąc uniknąć braków formalnych koniecznie przeczytaj artykuł, pobierz wzór i złóż pozew o na skróty:1 Kto i kiedy może złożyć pozew o separację?2 Do którego sądu złożyć wniosek?3 Wniosek o separację – elementy Określenie stron Uzasadnienie 4 Jakie są wymagane załączniki do pozwu o separację?5 Jak złożyć wniosek o separację i ile kosztuje?6 Ważne informacje7 Wniosek o separację – pobierz wzórKto i kiedy może złożyć pozew o separację?Zgodnie z art. 61 § 1. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, “jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia małżeńskiego, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd orzekł separację.”W odróżnieniu od pozwu o rozwód, wniosek o separację może złożyć jeden z małżonków lub oboje – niezależnie, czy jest się winnym rozpadowi pożycia małżeńskiego, czy nie. Ustawodawca jednakże określa, że orzeczenie separacji nie jest dopuszczalne, jeżeli miałoby ucierpieć na tym dobro wspólnych dzieci albo z jakichś względów orzeczenie separacji byłoby sprzeczne z zasadami współżycia zgodnie z art. 61 § 3. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w przypadku kiedy zostanie zgłoszone “zgodne żądanie małżonków o separację”, instytucja separacji może zostać orzeczona w postępowaniu w trybie nieprocesowym. Niemożliwe jest jednak orzekanie separacji w tym trybie, jeżeli małżonkowie posiadają wspólne, małoletnie którego sądu złożyć wniosek?Wniosek o separację należy wnieść do Sądu Okręgowego, konkretnie do Wydziału Cywilnego, w którym małżonkowie posiadali ostatnie, wspólne miejsce zamieszkania z zastrzeżeniem, iż nadal w tym rejonie zamieszkuje jedno z nich. Gdyby się okazało, że żadne z małżonków nie zamieszkuje już w tym rejonie, to wniosek o separację należy złożyć do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanego. Jeśli nie można ustalić miejsca zamieszkania pozwanego, to pozew składa się w sądzie właściwym dla miejsca zamieszkania powoda/powódki. Określenie, do którego sądu złożymy wniosek to właściwość wyłączna, a więc nie podlegająca umownym zmianom między o separację – elementy niezbędneKażdy pozew sądowy musi zawierać stałe elementy, na podstawie których sąd procesuje pismo i sprawdza pod kątem braków formalnych. Jeśli wniosek nie zawiera błędów, sąd poinformuje pozwanego o złożonym piśmie, a także wyznaczy datą rozprawy. Elementami niezbędnymi są:Miejscowość i data wniosku,Określenie sądu właściwego do rozpatrzenia wniosku,Określenie stron postępowania wraz z danymi osobowymi,Sprecyzowanie żądań,Uzasadnienie wniosku,Dane wspólnych dzieci,Stosunki majątkowe małżonkówZałączniki na poparcie dowodów, uzasadnienia i wymogów formalnych,Określenie stron Pozew musi mieć określone strony postępowania. Osoba, która składa wniosek i domaga się orzeczenia separacji nazywana jest powodem, a druga strona jest pozwanym. W celach bezpieczeństwa należy podać dane osobowe takie jak imiona i nazwiska, obecny adres zamieszkania i numer PESEL obydwóch stron. ŻądaniaKolejnym punktem jest określenie żądań powoda w punktach. Najczęściej spotykane, to:zasądzenie separacji wraz z informacją z czyjej winy lub bez orzekania o winie,zasądzenie władzy rodzicielskiej nad wspólnymi, małoletnimi dziećmi,zasądzenie zwrotu kosztów procesu od drugiej strony,wniosek o podział majątku,wniosek o przyznanie alimentów, wniosek o przesłuchanie świadków,Uzasadnienie Uzasadnienie, to opisowa część pozwu, która przedstawia sposób rozpadu pożycia małżeńskiego, co spowodowało finalnie złożenie wniosku o separację. W uzasadnieniu należy użyć dowodów świadczących o rozpadzie małżeństwa i potwierdzających faktyczność opisu. Uwaga! W przypadku wniosku o separację z orzeczeniem o winie należy również przedstawić dowody winy małżonka. Uzasadnienie jest także miejscem, w którym należy zawrzeć informację o liczbie, datach urodzenia, płci, danych osobowych wspólnych dzieci, a także stosunków majątkowych, zawartych umów przedmałżeńskich (intercyz) i sytuacji zarobkowej obojga małżonków. Jakie są wymagane załączniki do pozwu o separację?Załączniki to bardzo ważny element wniosku o separację. Są nimi dokumenty potwierdzające dowody, przedstawione argumenty i faktyczność zaistnienia danych sytuacji użytych w uzasadnieniu. Powinny znaleźć się tutaj takie elementy jak: skrócony odpis aktu małżeństwa,skrócone odpisy aktów urodzenia wspólnych dzieci,zaświadczenie o wysokości zarobków,odpisy pozwów o separację,odpisy oryginałów załączników,dokumenty stanowiące podstawę do ustalenia wysokości należnych alimentów np. zestawienie wydatków na utrzymanie i wychowanie złożyć wniosek o separację i ile kosztuje?Pozew wraz z załącznikami należy złożyć we właściwym sądzie okręgowym udając się do biura podawczego. Wykorzystując ten sposób domagaj się od osoby przyjmującej, aby poświadczyć fakt złożenia pozwu przybiciem pieczątki z datą wpływu do sądu Twojego egzemplarza. Drugim sposobem jest przesłanie wniosku pocztą polską listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Koszty związane ze złożeniem wniosku i orzeczeniem separacji ponoszą przypadku złożenia zgodnego wniosku o separację i małżonkowie nie posiadają wspólnych dzieci, pobierana jest opłata w wysokości 100 zł, a rozprawa zostanie rozpatrzona w trybie nieprocesowym. W przypadku jednak kiedy pozew o separację kończy się odpowiednią rozprawą, koszt rośnie do 600 zł. Do dodatkowych kosztów, z którymi trzeba się liczyć przechodząc na ścieżkę sądową należy wynagrodzenie pełnomocnika w przypadku korzystania z pomocy adwokata, koszty dojazdów do sądu, a także koszt utraconego informacjeOryginał pozwu oraz oryginały załączników przeznaczone są dla sądu i znajdą się następnie w aktach sprawy. Wniosek należy wydrukować aż w 3 egzemplarzach. Jeden z odpisów pozwu wraz z odpisem załączników otrzyma za pośrednictwem sądu pozwany. Składając pozew o separację pamiętaj także o odręcznym podpisie. Popełnienie takiego błędu jak komputerowo uzupełniony podpis stanowi błąd formalny, co spowoduje zwrot wniosku do poprawy, a tym samym przedłużenie sprawy! Specjalnie dla naszych czytelników przygotowaliśmy edytowalne wzory omawianych pism. Wystarczy, że klikniesz na jeden z poniżej wyświetlonych wzorów, a zostaniesz przeniesiony do strony tym przypadku znajdziesz:Wniosek o separację bez orzekania o winie, z alimentami – wzórUwaga! Wzory w plikach .PDF możesz edytować nawet w przeglądarce, co znacznie przyśpieszy cały proces i nie wymaga używania dedykowanego oprogramowania. Jeśli po wydrukowaniu widoczne są suwaki wyboru, skorzystaj z programu Adobe o separację bez orzekania o winie, z zasądzeniem alimentów – wzór0,00 złAbsolwent kierunków Finanse i Rachunkowość, Zarządzanie Marketingiem oraz Innowacyjne Zarządzanie Marką na Wyższej Szkole Bankowej w Poznaniu. Zawodowo zajmuje się rozwojem małych i średnich firm opracowując i wprowadzając nowe strategie marketingowe oraz sprzedażowe. Separacja oznacza uchylenie, lecz nie rozwiązanie małżeństwa. Sąd orzeka o separacji na żądanie jednego małżonka albo na zgodne żądanie obojga małżonków. W postępowaniu o separację mogą występować dwie strony: powód (małżonek, który wnosi pozew o separację) i pozwany (drugi małżonek). Pozew o separację może wnieść każdy z małżonków. Z żądaniem separacji mogą też zgodnie wystąpić oboje małżonkowie. Polecamy: Umowy z rodziną - jak rozliczać podatki Krok 1: Określenie sądu Osoba wnosząca pozew o separację powinna określić sąd, do którego składa pozew. Wniosek o separację należy złożyć w sądzie okręgowym. W sprawach o separację miejscowo właściwym jest sąd, w którego okręgu małżonkowie mają wspólne zamieszkanie. W przypadku braku miejsca wspólnego zamieszkania sądem właściwym jest sąd miejsca ich wspólnego pobytu. W przypadku jeśli małżonkowie nie mają wspólnego miejsca zamieszkania ani pobytu, wniosek należy zgłosić w sądzie właściwym dla jednego z małżonków. Krok 2: Określenie stron W pozwie należy podać dokładne dane dotyczące stron, czyli obojgu małżonków. Określenie stron następuje przez podanie ich imion, nazwisk, zawodu i aktualnego adresu. Zobacz: POZEW O SEPARACJĘ - WZÓR Krok 3: Żądanie pozwu W pozwie o separację należy w sposób dokładny określić, czego żądamy oraz z czyjej winy (albo bez orzekania o winie) powinna zostać orzeczona separacja. W sytuacji jeśli żądamy przesłuchania świadków, należy podać dokładnie ich imiona i nazwiska oraz aktualne adresy. Ma to wpływ na prawidłowe wezwanie ich na rozprawę. Należy też określić, na jaką okoliczność świadkowie powinni zostać przesłuchani. Powód wyszczególnia w pozwie, czego dodatkowo domaga się od sądu oprócz orzeczenia separacji, np.: zasądzenia alimentów na rzecz wspólnych małoletnich dzieci, powierzenia mu wykonywania władzy rodzicielskiej nad wspólnymi dziećmi stron. Zobacz: Separacja a kwestia eksmisji małżonka Krok 4: Uzasadnienie Uzasadnienie to część pozwu, w której opisuje się, w jaki sposób doszło do rozkładu pożycia stron, co następnie doprowadziło do wystąpienia o separację. W uzasadnieniu należy wskazać na dowody, które będą potwierdzały, że opisane tam fakty są prawdziwe. W uzasadnieniu pozwu o separację należy zawrzeć informację o liczbie, wieku i płci wspólnych dzieci stron, stosunków majątkowych i sytuacji zarobkowej obojga małżonków. Krok 5: Załączniki Do pozwu należy dołączyć załączniki. Załączniki to dokumenty, na które powoływano się w uzasadnieniu pozwu, na potwierdzenie przedstawionych argumentów. Załącznikami są na przykład: akt małżeństwa, akty urodzenia wspólnych dzieci małżonków, zaświadczenia o zarobkach małżonków. Dokumenty te stają się dowodami w sprawie. Załącznikami są również: odpis pozwu i odpisy oryginałów załączników, które zostały dołączone do oryginału pozwu. Oryginał pozwu wraz z oryginałami załączników przeznaczony jest dla sądu i znajdzie się w aktach sprawy. Natomiast odpis pozwu wraz z odpisem załączników otrzyma za pośrednictwem sądu pozwany (drugi małżonek). Kopia pozwu powinna zawierać kompletną liczbę kopii załączników. Krok 6: Podpis Pozew musi być podpisany własnoręcznie. Nie wystarczy napisać swojego imienia i nazwiska na maszynie bądź zamieścić go w postaci wydruku z komputera czy w inny sposób mechanicznie odtworzyć podpis. Zobacz też: Kiedy separacja jest niedopuszczalna? Krok 7: Złożenie pozwu Pozew razem z załącznikami oraz odpis pozwu z odpisami załączników należy złożyć w sądzie okręgowym lub przesłać do niego pocztą. Składając pozew w biurze podawczym sądu, należy domagać się od osoby przyjmującej, aby poświadczyła ten fakt oraz datę złożenia na kopii pozwu, który powód zachowuje dla siebie. Dla przypomnienia wniosek o separację należy złożyć w sądzie okręgowym. W sprawach o separację miejscowo właściwym jest sąd, w którego okręgu małżonkowie mają wspólne zamieszkanie. W przypadku braku miejsca wspólnego zamieszkania sądem właściwym jest sąd miejsca ich wspólnego pobytu. Krok 8: Opłaty Wnosząc pozew o separację, należy liczyć się z kosztami, na które składają się: opłaty sądowe i wydatki, wynagrodzenie pełnomocnika, jeżeli korzysta się z pomocy adwokata, koszty strony (np. dojazdu do sądu, utraconego zarobku). Od pozwu o separację pobierana jest opłata stała w kwocie 600 zł. Jeśli małżonkowie składają zgodny wniosek o separację, stała opłata wynosi 100 zł. W razie zasądzenia alimentów na rzecz małżonka w orzeczeniu kończącym postępowanie pobiera się od małżonka zobowiązanego opłatę stosunkową od zasądzonego roszczenia. W razie nakazania eksmisji jednego z małżonków albo podziału wspólnego majątku pobiera się także opłatę w wysokości przewidzianej od pozwu lub wniosku w takiej sprawie. Zobacz serwis: Separacja Spis treści: Ogólnie Charakter prawny Przesłanki Rodzaje Separacja na zgodne żądanie małżonków Zakres orzekania Rozwód Skutki separacji Zniesienie separacji Zagadnienia procesowe 1. Ogólnie Separacja – instytucja prawa cywilnego, która zmienia wzajemne prawa i obowiązki małżonków w podobny sposób, jak czyni to rozwód. W przeciwieństwie jednak do tego ostatniego, nie ustaje samo małżeństwo, przez co zainteresowani nie mogą wziąć kolejnego ślubu. Z praktycznego punktu widzenia, separacja jest ostatecznym testem sprawdzającym, czy małżeństwo można jeszcze uratować. Separacja jest zatem zamiennikiem rozwodu, o łatwiejszych do odkręcenia skutkach prawnych. Najczęściej separacja prawna „legalizuje” separację faktyczną i bywa ostatnią szansą na pojednanie zwaśnionych małżonków. 2. Charakter prawny Separacja jest orzekana: w procesie – wyrokiem; w nieprocesie – postanowieniem. Oba orzeczenia są orzeczeniami konstytutywnymi. 3. Przesłanki Pozytywna przesłanka orzeczenia separacji – zupełny rozkład pożycia między małżonkami. Zupełny rozkład pożycia oznacza przede wszystkich zerwanie wszelkich wzajemnych więzi łączących małżonków (emocjonalnych, ekonomicznych, fizycznych). Nie oznacza to, że zawsze wszystkie z tych więzi muszą ulec rozkładowi – jeśli np. z przyczyn finansowych małżonkowie muszą mieszkać w jednym domu, nie przesądza to jeszcze, że w takiej sytuacji sąd nie będzie mógł orzec separacji. Negatywne przesłanki orzeczenia separacji: dobro wspólnych małoletnich dzieci (także przysposobionych); sprzeczność separacji z innymi zasadami współżycia społecznego (dobro pełnoletnich dzieci, choroba małżonka). Jak w innych obszarach prawa rodzinnego, tak i tutaj należy wskazać, że prym wiedzie zasada, zgodnie z którą o dobru małoletniego dziecka za każdym razem należy rozstrzygać indywidualnie. Nie ma bowiem zamkniętego katalogu przesłanek, które decydują o tym, co jest dla dziecka korzystne. 4. Rodzaje Separacja faktyczna ma miejsce w sytuacji, gdy małżonkowie nie pozostają we wspólnym pożyciu. Nie jest to stan stwierdzony przez sąd, ale realna okoliczność opisujące relacje wewnątrz małżeństwa. Separacja faktyczna ma jednak doniosłe skutki prawne, ponieważ wpływa na kwestie alimentów, władzy rodzicielskiej czy kontaktów. Separacja prawna z kolei jest konstrukcją prawną, która zostaje stwierdzona przez sąd. W przeciwieństwie do faktycznej, separacja prawna pociąga za sobą dużo poważniejsze skutki prawne (takie na przykład jak wyłączenie z kręgu spadkobierców). 5. Separacja na zgodne żądanie małżonków Orzeczenie separacji na zgodne żądanie małżonków następuje, gdy spełnione są warunki: brak wspólnych małoletnich dzieci małżonkowie zgodnie występują o takie orzeczenie nastąpił zupełny rozkład pożycia (choć nie wynika to bezpośrednio z przepisu) Czasami, gdy na przeszkodzie stoją zasady współżycia społecznego, sad może odmówić orzeczenia separacji. Będzie to miało miejsce na przykład wówczas, gdy małżonkowie posiadają pełnoletnie, choć niepełnosprawne dziecko. Z treści art. 567[2] wynika, że w sprawie o separację na zgodny wniosek małżonków, w razie cofnięcia uprzednio zgłoszonego żądania albo wyrażenia w inny sposób braku zgody na orzeczenie separacji przez któregokolwiek z małżonków, postępowanie się umarza. Nie stosuje się w tym wypadku art. 512 § 1 który stanowi, że po rozpoczęciu posiedzenia albo po złożeniu przez któregokolwiek z uczestników oświadczenia na piśmie, cofnięcie wniosku jest skuteczne tylko wtedy, gdy inni uczestnicy nie sprzeciwili się temu w terminie wyznaczonym. Zatem w tym wypadku cofnięcie żądania nie wymaga akceptacji ze strony drugiego małżonka. 6. Zakres orzekania Przy separacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 57 i 58 W związku z tym, sąd orzeka, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia. Wyjątki: separacja na zgodne żądanie małżonków; separacja na żądanie jednego z małżonków, ale później oboje zażądali, żeby sąd zaniechał orzekania o winie. Treść orzeczenia o separacji: z urzędu: orzeczenie o winie (chyba, że wyjątki); rozstrzygnięcie co do władzy rodzicielskiej; rozstrzygnięcie o kontaktach rodziców z dzieckiem; określenie wysokości kosztów utrzymania i wychowania dziecka ponoszonych przez każdego z małżonków; ustalenie sposobu korzystania ze wspólnie zajmowanego mieszkania; na żądanie jednego z małżonków: eksmisja jednego z małżonków ze wspólnie zajmowanego mieszkania; podział majątku wspólnego, jeśli nie spowoduje to nadmiernej zwłoki w postępowaniu; na zgodny wniosek stron: podział wspólnego mieszkania (jeśli możliwy); przyznanie mieszkania jednemu z małżonków, jeśli drugi wyraża zgodę. 7. Rozwód Zgodnie z art. 61[2] jeśli jeden małżonek chce separacji, a drugi rozwodu, sąd orzeka rozwód (oczywiście, jeśli dla orzeczenia rozwodu spełniono przesłanki). Jeśli sąd z uwagi na brak przesłanek nie może orzec rozwodu, ale spełniono przesłanki separacji – orzeka separację. Żądanie rozwodu jest dopuszczalne: przed zawiśnięciem sprawy o separację – przez wytoczenie powództwa; w czasie procesu o separację; w czasie procesu o rozwód – przez pozwanego; w czasie postępowania nieprocesowego o separację – przez wytoczenie powództwa; po prawomocnym orzeczeniu separacji – przez wytoczenie powództwa. 8. Skutki separacji Orzeczenie separacji w zasadzie wywołuje takie same skutki jak orzeczenie rozwodu (wyjątki określa ustawa). Przykłady skutków: powstanie rozdzielności majątkowej; brak domniemania pochodzenia dziecka od męża matki (art. 62 § 1 możliwość dochodzenia alimentów; brak obowiązku wspólnego pożycia. Skutki małżeństwa, których nie wyłącza separacja: zakaz zawarcia nowego małżeństwa (bo poprzednie przecież ciągle istnieje); obowiązek wzajemnej pomocy (jeśli wymagają tego zasady słuszności); 9. Zniesienie separacji Separację sąd znosi na zgodne żądanie małżonków. Nie może zatem zrobić tego na żądanie wyłącznie jednego z małżonków. Co ciekawe, zgodne żądanie jest dla sądu wiążące nawet wtedy, gdy z przeprowadzonego postępowania wynika, że zupełny rozkład pożycia ciągle ma miejsce. Po zniesieniu separacji ustają jej skutki, a sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem małżonków. 10. Zagadnienia procesowe Przy zgodny wniosku małżonków, do postępowania stosuje się przepisy dotyczące nieprocesu. Jeśli natomiast tylko jedno z małżonków żąda separacji (a tym samym ich interesy nie są zbieżne), w grę wchodzić będzie postępowanie procesowe. Zgodność żądania musi istnieć w momencie wydawania przez sąd orzeczenia. Jeśli jeden lub oboje zrezygnują z takiego wniosku, sprawa nie będzie już mogła być rozpatrywana w nieprocesie. Zgodnie z art. 436 jeśli istnieją widoki na uratowanie małżeństwa, sad może sprawę o separację skierować do mediacji. Zgodnie natomiast z art. 440 jeśli sąd nabierze przekonania, że istnieją widoki na utrzymanie pożycia małżeńskiego, raz w toku postępowania może je zawiesić. M. W. Bibliografia: B. Czech w: H. Ciepła, B. Czech i in., Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, 2011; J. Gajda w: K. Pietrzykowski [red.], Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, 2015. Nie każdy rozpad małżeństwa prowadzi do rozwodu. Dla części osób lepsze rozwiązanie stanowić może separacja. Sprawy o separację należą do właściwości sądów okręgowych. Separacja co do zasady wywołuje takie skutki jak rozwód (m. in. brak majątku wspólnego), z tym że nie jest możliwe zawarcie nowego małżeństwa. Jednocześnie jeżeli stosunki między małżonkami się poprawią sąd na ich zgodne żądanie znosi separację. Separacja może zostać orzeczona na zgodny wniosek małżonków – w takiej sytuacji dzieje się to w postępowaniu nieprocesowym (po rozpoznaniu sprawy na rozprawie), a orzeczenie nie zawiera rozstrzygnięcia o winie. Należy mieć na uwadze, że zmiana zdania i wycofanie zgody nie skutkuje przekształceniem postępowania, lecz jego umorzeniem. Przy braku wspólnego wniosku sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu procesowym. W takiej też sytuacji sąd zazwyczaj orzeknie o winie jednego lub obu małżonków, przy czym rozstrzygnięcie to przesądza o winie w przypadku późniejszego orzeczenia rozwodu (jeżeli w międzyczasie separacja nie zostanie zniesiona). Pozew (wniosek) o separację składa się do sądu okręgowego, w okręgu którego małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania (art. 41 Konieczną dla orzeczenia separacji przesłanką jest zupełny rozkład pożycia małżeńskiego, jednakże odmiennie niż w przypadku sprawy rozwodowej – nie jest konieczne aby miał on charakter trwały. Przez rozkład zupełny pożycia należy rozumieć sytuację, kiedy między małżonkami nie ma już więzi psychicznej, fizycznej i gospodarczej. W praktyce skład orzekający przed wydaniem wyroku będzie dążyć do ustalenia czy małżonkowie kochają się, widzą możliwość powrotu, współżyją fizycznie (jest to pytanie padające w większości spraw) oraz czy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Jednocześnie należy podkreślić, że sam fakt wspólnego zamieszkania nie przesądza jeszcze o prowadzeniu wspólnego gospodarstwa. Podobnie jak w przypadku sprawy rozwodowej sąd nie orzeknie separacji, jeżeli wskutek niej miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci, albo jeżeli z innych względów orzeczenie separacji byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Natomiast brak zgody niewinnego małżonka, odmiennie niż w przypadku rozwodu, nie stoi na przeszkodzie orzeczenia separacji. Ustalając winę małżonków sąd obowiązują reguły tożsame jak w przypadku rozwodu. W rezultacie możliwe jest orzeczenie separacji z winy obojga małżonków, nawet jeżeli stopień ich zawinienia jest inny. Typowe zachowania przesądzające o winie to zdrada małżeńska, rażąca niegospodarność, brak zainteresowania sprawami rodziny etc. Jeżeli strony posiadają wspólne małoletnie dzieci – sąd najprawdopodobniej rozstrzygnie o władzy rodzicielskiej, ponoszeniu kosztów utrzymania dziecka (alimenty, pozew o alimenty wzór) – a w razie potrzeby – również o kontaktach z dziećmi. Żądanie orzeczenia separacji (za wyjątkiem postępowania na wspólny wniosek) może zostać przekształcone w żądanie orzeczenia rozwodu (często do czasu zakończenia postępowania rozkład pożycia ma już charakter trwały). Rozwód orzeczony może zostać także, jeżeli żądanie takie sformułuje drugi małżonek, a istnieją podstawy do orzeczenia rozwodu. Doświadczenie wskazuje, że w sprawie o separację warto korzystać z profesjonalnej pomocy (zwłaszcza, jeżeli sąd orzekać ma o winie, czy też o małoletnich dzieciach). Kierowanie się emocjami prawie nigdy nie wpływa pozytywnie na wynik sprawy. Nadto odpowiedniej wiedzy i doświadczenia wymagają kwestie związane ze wspólnymi małoletnimi dziećmi małżonków. Opłata sądowa od separacji na zgodny wniosek małżonków wynosi 100 zł, natomiast w przypadku tzw. separacji spornej 600 zł (tyle samo co w przypadku rozwodu). Koszty sądowe mogą wzrosnąć także o wynagrodzenie kuratora, biegłego, czy też zwrot kosztów dojazdu świadków. Koszt ustanowienia pełnomocnika – adwokata zależy już od okoliczności i złożoności konkretnej sprawy. Na wyrok sądu okręgowego stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia służy apelacja do sądu apelacyjnego (na Śląsku jest to Sąd Apelacyjny w Katowicach). Skarżyć można zarówno cały wyrok, jak i poszczególne jego elementy (np. wysokość alimentów). W apelacji należy wskazać przepisy postępowania i prawa materialnego, które sąd naruszył, a także wskazać oczekiwane rozstrzygnięcie (uchylenie lub zmiana wyroku).

wniosek o separację na zgodne żądanie małżonków wzór